Wyjście do Pałacu Kultury i Nauki
 

Zwiedzanie rozpoczęliśmy od instalacji przygotowującej wodę lodową do celów chłodniczych oraz do klimatyzacji.
Od około 5 lat woda lodowa o parametrach 6/12 jest wytwarzana przez 2 wytwornice firmy Carrier ze sprężarkami typu scroll.
Łączna moc chłodnicza urządzeń wynosi 1.5 MW. Można wyróżnić 3 obiegi.


I obieg jest obiegiem wody lodowej. Woda lodowa o temperaturze zasilania 6 stopni opuszcza wytwornicę a następnie jest tłoczona poprzez sieć rurociągów oczywiście bardzo dobrze zaizolowanych (wszelkie braki izolacji powodują wykraplanie się pary wodnej zawartej w powietrzu na skutek osiągnięcia temperatury nasycenia przy danym ciśnieniu cząstkowym pary wodnej zawartej w powietrzu, co wpływa nie tylko na zawilgocenie izolacji i pogorszenie jej parametrów fizycznych, ale także może wpłynąć na uszkodzenie mechaniczne izolacji oraz na zawilgocenie przegród budowlanych) pompami do 3 stref A,B,K.
Strefa A obejmuje chłód dla pomieszczeń położonych na wyższych kondygnacjach, strefa B obejmuje pomieszczenia na niższych kondygnacjach za wyjątkiem Sali Kongresowej obsługiwanej przez pompy ze strefy K. Woda lodowa po ogrzaniu się w urządzeniach chłodniczych powraca do parowacza gdzie oddaje ciepło i schładza się do temperatury obliczeniowej 6 stopni. Ubytki wody lodowej są uzupełniane z odpowiedniego zbiornika po wcześniejszym odmuleniu i filtrowaniu. Woda lodowa na powrocie również jest filtrowana.

II obieg jest obiegiem wewnętrznym. Czynnikiem roboczym jest freon 134a. Woda powracająca z instalacji o temperaturze obliczeniowej 12 stopni oddaje ciepło w wymienniku płaszczowo-rurowym niezatopionym powodując odparowanie freonu, następnie pary freonu zostają sprężone przez sprężarki typu scroll, przetłoczone do skraplacza, gdzie freon oddaje ciepło skraplając się na powierzchniach wymiany ciepła (podgrzewając jednocześnie glikol), dalej freon jest rozprężany poprzez elektroniczny zawór rozprężny (sygnałami wejściowymi są: temperatura wody powrotnej, temperatura w skraplaczu i ciśnienie skraplania) do ciśnienia w parowaczu.

III obieg jest obiegiem glikolu. Glikol zostaje ogrzany w skraplaczu, który podobnie jak i przewody doprowadzające glikol do chłodnic powierzchniowych nie jest zaizolowany w celu zwiększenia strat ciepła. Glikol jest chłodzony w chłodnicach powierzchniowych powietrznych, które są włączone w układ równolegle i sterowane są w układzie kaskadowym.
Obieg chłodniczy może być wspomagany pompami ciepła.

Obok pomieszczenia z wytwornicami wody lodowej znajduje się pomieszczenie ze sprężarką ("kompresorem") obsługującą układy pneumatyczne. Regulacja położenia zaworów i przepustnic itp. w większości uzyskiwana jest przy pomocy sprężonego powietrza. Układ regulacji mimo swojego wieku wciąż działa i to działa dobrze.

Następnie udaliśmy się kanałem podziemnym, którym prowadzone były przewody instalacji p.poż., sieci ciepłowniczej i c.w.u. oraz wody gospodarczej do węzła cieplnego. Jak dowiedzieliśmy się później woda do celów gospodarczych, p.poż. jest czerpana z dwóch cylindrycznych zbiorników, każdy o pojemności max. 1000m³ umieszczone od strony al. Jerozolimskich i al. Solidarności. Kiedy weszliśmy do węzła spotkała nas niespodzianka.... pompy p.poż. z roku 1950 wielostopniowe, dławnicowe, i co najważniejsze wciąż sprawne!!! Sam węzeł cieplny również zasługiwał na uwagę. Plątanina przewodów, mnóstwo pomp, zaworów regulacyjnych itp. Można powiedzieć że większość miejsca zajmowały przewody, a nie jak mogłoby się zresztą słusznie wydawać wymienniki. Wymienniki ciepła typu JAD zostały zamienione na wymienniki płytowe o takich samych wydajnościach, ale o zdecydowanie mniejszych wymiarach.

Instalacje centralnego ogrzewania, ciepłej wody użytkowej, wodociągowa, wreszcie ciepła technologicznego podzielone są na 4 strefy, przy czym strefa I do IV piętra jest zasilana bezpośrednio z sieci miejskiej. Woda do pozostałych stref jest tłoczona przy pomocy agregatów ciśnienia i pomp obiegowych. Część wody jest magazynowana w zbiornikach na pośrednich piętrach technicznych skąd jest rozprowadzana do odbiorników.

Na uwagę zasługuje również fakt, że instalacja centralnego ogrzewania jest wykonana w systemie stosunkowo mało popularnym w Polsce tj. systemie jednorurowym z bocznicami. Dotychczas regulacja mocy grzejników była dwustanowa uzyskiwana poprzez otwarcie lub zamknięcie zaworu. Obecnie wprowadzane są zawory regulacyjne.

Na przykładzie instalacji wentylacyjno- klimatyzacyjnej w PKiN można bardzo łatwo prześledzić rozwój tej branży w naszym kraju.
Potężne centrale pamiętające chyba jeszcze czasy Stalina, nawilżacze powierzchniowe, wentylatory wolnoobrotowe (przekładnia pasowa), tłumiki (a w zasadzie pomieszczenia tłumiące) niewyobrażalnie duże, to wszystko kontrastuje z centralami nowoczesnymi, o niewielkich gabarytach, z nawilżaczami parowymi. Sterowanie położeniem przepustnic, zaworów regulacyjnych odbywa się poprzez odpowiednie układy pneumatyczne.

W wentylatorowni znajduje się również pompa ciepła która ma za zadanie odzyskać ciepło lub chłód od powietrza wywiewanego na zewnątrz.

Sterowanie pracą węzła cieplnego, wentylatorowni, oraz wytwornicy wody lodowej odbywa się w sposób scentralizowany z dyspozytorni. Dawniej były to układy sterownicze zajmujące 3 ściany pomieszczenia o wymiarach około 20m x 10m.

W Pałacu Kultury i Nauki byliśmy także w 2002 roku.